"Geen kind wordt in het verkeerde lichaam geboren"

De Oostenrijkse organisatie EGGoe voert verzet tegen een resolutie van de Raad van Europa die conversietherapieverboden wil uitbreiden naar genderidentiteit. De boodschap is helder: zo'n verbod beschermt geen kinderen — het levert ze uit aan de medische machine.

De val van de "conversietherapie"-retoriek

Geweld tegen homoseksuelen onder het mom van "genezing" is verwerpelijk. Daar bestaat geen discussie over. Maar activistische lobby's plakken nu het label "conversietherapie" op alles wat geen ja-en-amen zegt tegen een trans-identificatie bij een kind. Een psycholoog die vraagt waar de dysforie vandaan komt: conversietherapie. Een leerkracht die de geboortenaam gebruikt: conversietherapie. Een ouder die geen puberteitsremmer wil tekenen: conversietherapie. Strafbaar.

Wat het verbod werkelijk doet

EGGoe benoemt het kernpunt: zodra elke andere route strafbaar is, blijft er nog maar één pad over — bevestigen en medicaliseren. Puberteitsremmers, cross-sex hormonen, mastectomie, falloplastiek. Bij minderjarigen. Met levenslange gevolgen voor vruchtbaarheid, seksualiteit, bot- en hersenontwikkeling.

Wat de evidence echt zegt

• De Cass Review (UK, 2024) concludeerde dat de evidence-base voor puberteitsremmers bij genderdysforie zwak tot afwezig is.
• Zweden, Finland, Denemarken, Noorwegen en Engeland zijn teruggekeerd naar psychotherapie als eerste keus bij minderjarigen.
• De meeste kinderen met genderdysforie verzoenen zich met hun lichaam als hun puberteit normaal mag verlopen — vaak ontpoppen ze zich als homoseksueel.

De professionele autonomie staat op het spel

Een verbod op "conversietherapie" bij genderidentiteit dwingt therapeuten tot affirmatie, ongeacht hun professionele oordeel. Dat is geen zorg meer — dat is dwangbehandeling met een wettelijk dichtgetimmerd uitkomstpad. EGGoe eist evidence-based werken en professionele vrijheid om kritisch te exploreren wat er met een kind aan de hand is.

Wat ouders en professionals kunnen doen

De resolutie ligt voor in nationale parlementen. EGGoe roept op om volksvertegenwoordigers actief tegen te lobbyen, ervaringsverhalen van detransitioners zichtbaar te maken, en de Cass Review en de Scandinavische rapporten op tafel te leggen bij elke wetgevingsdiscussie. Stilte is medeplichtigheid.

Conclusie

Een verbod op exploratieve therapie is geen bescherming van trans-kinderen. Het is een spoorboekje richting onomkeerbare medische interventies bij kwetsbare minderjarigen. EGGoe heeft gelijk: geen kind wordt in het verkeerde lichaam geboren. Dat geldt voor elk kind.