Waarom Genspect NL

Het internationale netwerk Genspect verbindt sinds 2021 professionals en burgers die het gender-affirmatieve zorgmodel kritisch wegen. In Engeland heeft de Cass Review (2024) bevestigd dat puberteitsremmers en cross-sex hormonen bij minderjarigen op een zwakke evidence-basis stoelen. In Nederland — het land waar dit protocol is ontstaan — ontbreekt zo'n herziening.

Genspect NL bundelt Nederlandse stemmen binnen die internationale coalitie. Geen activisme, geen commercieel belang. Wel: aansluiting bij collega's wereldwijd die dezelfde vragen stellen en die zien dat vier Europese gezondheidssystemen — Engeland, Finland, Zweden, Noorwegen — hun beleid hebben omgegooid op basis van GRADE-geëvalueerde systematische reviews.

Wij stellen het Nederlandse protocol ter discussie op grond van wat de gepubliceerde literatuur laat zien, niet op grond van wat lobbygroepen vragen. De geclaimde uitkomsten van het Dutch Protocol zijn nooit gerepliceerd; de oorspronkelijke studies hebben methodologische zwaktes die in de internationale literatuur (Biggs, Levine, Hruz, SEGM) zijn beschreven. Recente heranalyses bevestigen dat 36 procent van het oorspronkelijke cohort wegens uitval, suïcide of switchen ontbreekt uit de eindrapportage.

Genderidentiteit is een theoretisch construct. Wanneer dat construct wordt gebruikt om medische ingrepen bij minderjarigen te rechtvaardigen, is een kritische blik op de evidence geen luxe — die is een verplichting jegens de jongeren die deze ingrepen ondergaan.

Waarom evidence-based?

Evidence-based betekent: claims over werkzaamheid en veiligheid moeten worden getoetst aan systematisch geëvalueerde studies. De Cass Review liet 232 studies langs GRADE-criteria gaan — en hield er zestien over die voldeden aan minimale methodologische standaarden. SBU (Zweden, 2022) deed hetzelfde en kwam tot vergelijkbare conclusies. NICE (Engeland, 2020) en COHERE (Finland, 2020) ook. De WPATH Files (2024) toonden dat WPATH zelf zijn eigen GRADE-uitkomsten heeft achtergehouden omdat ze niet uitkwamen.

Nederland heeft zo'n systematische review nooit uitgevoerd. Het Amsterdamse protocol stoelt op één originele studie (De Vries et al. 2014) met 55 deelnemers, geen controlegroep, gebrekkige uitkomstmaten en aanzienlijke uitval. Tien jaar replicatie-pogingen hebben de oorspronkelijke claims niet kunnen bevestigen. Dat is geen detail — dat is de hele bewijsbasis voor het bestaande beleid.

Wij stellen één eis: behandel deze materie zoals oncologie, cardiologie of psychiatrie. Met systematische reviews, GRADE-evaluaties, replicatie en eerlijke rapportage van uitval en bijwerkingen. Niet met activistische lobby of bestuurlijke vertraging.